Thema's van conferentiesessies

DIGITALE AANBIEDING VAN ADVIES EN ONDERWIJS: WAT HEBBEN WE GELEERD VAN DE VERSTOORDE NORM?

Het op afstand geven van advies en leren is als gevolg van Covid versneld 19. We zijn geconfronteerd met de uitdagingen van beperkte bewegingen en bijeenkomsten en hebben veel nieuwe digitale interfaces geadopteerd. Hebben we mensen achtergelaten?? Hoe zit het met moeilijk bereikbare boeren?? Hoe denken studenten/boeren over levering op afstand/virtueel?? Laat adviseurs en docenten zich aanpassen aan de technologie, Beschikken zij over de benodigde competenties/vaardigheden?? Is leren/bijleren op afstand effectief?? Zijn er problemen met de toegang tot leren op afstand?? Blijven boeren achter? Adviseurs/opleiders? studenten? Wat leren we over de competenties die zij nodig hebben om leren op afstand te faciliteren?? Wat zijn de implicaties voor de toekomstige verstrekking van advies/onderwijs?

DE Evoluerende ROLLEN VAN ADVISEURS EN EDUCATOREN BIJ HET ONDERSTEUNEN VAN HET LEREN

In tijden van nieuwe maatschappelijke verwachtingen en ecologische uitdagingen, Boeren moeten bestaande vaardigheden behouden en nieuwe verwerven om hun boerderij duurzaam te verbeteren. Ook boerengemeenschappen veranderen: hoger onderwijs, grotere boerderijen, meer medewerkers, nieuwe deelnemers… Vandaar, als adviseurs en opleiders, ze zullen meer nodig hebben dan een technisch specialist, maar ook iemand die peer-to-peer leren faciliteert, het verwerven van nieuwe vaardigheden en competenties, en het creëren van nieuwe verbindingen en netwerken binnen uitgebreide waardeketens, gedurende de hele carrière van de boer. De rol van landbouwadviseurs en -opleiders zal daarom evolueren om te reageren op de steeds complexere uitdagingen uit de praktijk. Ook, diensten worden nu geleverd door een zeer breed scala aan organisaties. Op zijn beurt, het beroep, organisaties en grenzen van adviesactiviteiten zijn onderwerp van discussie tussen boerenvertegenwoordigers, adviseurs, en beleidsmakers.

Hoe geven adviseurs en docenten dergelijke veranderingen vorm en beheersen ze deze?? Hebben zij nieuwe competenties nodig om het streven naar duurzaamheid te ondersteunen?? Krijgen zij voldoende ondersteuning op bijvoorbeeld digitaal gebied?, sociale innovatie, mede-ontwerp, interactieve innovatie, Living Labs…? Hoe kunnen ze het verwerven van zachte vaardigheden en leiderschapsvaardigheden versnellen om boeren te helpen de overstap te maken naar duurzamere productie- en bedrijfsmodellen? Welke nieuwe benaderingen en inzichten voor levenslang leren van adviseurs en docenten ontstaan ​​er?? Welk beleid, Er zijn programma's en instrumenten beschikbaar of nodig om adviseurs en docenten te ondersteunen, hoe effectief en efficiënt zijn ze in dit opzicht?? Wie levert de training voor adviseurs en doelstellingen en inhoud voor docenten? Wat zijn de effecten van certificeringsprogramma’s uitgevoerd door publieke actoren of door beroepsverenigingen van adviseurs? (bijv. CECRA, enzovoort.)? Wat is de invloed van de structuur van het dienstenaanbod en de verhoudingen tussen organisaties (concurrentie, netwerken, R&D-projecten) over de kwaliteit van de dienstverlening?

LEVENSLANG LEREN. AANMOEDIGEN EN FACILITEREN VAN CONTINU LEREN EN ONTWIKKELING VAN INDIVIDUEN OP HET PLATTELAND, HUISHOUDEN, EN GEMEENSCHAPPEN

De traditionele benadering van onderwijs moet evolueren van een geconcentreerde periode aan het begin van een carrière naar een periode waarin alle belanghebbenden op het platteland hun hele leven gebruik kunnen maken van onderwijs.. Welke voorbeelden of modellen van voortdurende professionele ontwikkeling (CPD) voor boeren bestaat, in verschillende landen? Hoe kunnen docenten hun programma's en leveringsmodellen ontwikkelen om aan de veranderende behoeften te voldoen? Hoe kunnen docenten de voordelen van diversiteit en inclusie ten volle benutten bij de ontwikkeling van hun aanbod? Hoe kunnen boeren het soort onderwijs of advies krijgen dat ze nodig hebben, op het moment dat ze dat nodig hebben? Hoe zorgen we ervoor dat we het type onderwijs bieden dat zij nodig hebben, en ook onderwijs dat commercieel populair kan zijn? Hoe kunnen docenten en adviseurs helpen bij het delen van kennis en innovatie binnen de landbouw tijdens generatiewisselingen?

Kunnen we de dualiteit/scheiding tussen voorlichting en onderwijs verder verkleinen?? Hoe kunnen we een naadloze ervaring voor boeren creëren, zodat ze gedurende hun hele loopbaan contact houden met adviseurs en docenten? Zijn er nieuwe structuren nodig om deze geïntegreerde levering van kennis en vaardigheden gedurende tientallen jaren te ontwikkelen?? Zullen er nieuwe arena’s ontstaan ​​voor dit leren?? Hoe kunnen leergemeenschappen worden gestimuleerd en gefaciliteerd binnen de agrarische kennisnetwerken??

EVALUATIE EN EFFECTBEOORDELING VAN AG. ONDERSTEUNINGSMODELLEN VOOR ONDERWIJS EN INNOVATIE

Het beoordelen van de uitvoering van landbouweducatieprogramma's, trajecten en hun impact binnen de AKIS en op landbouwniveau is van fundamenteel belang voor de ondersteuning van landbouwontwikkeling en innovatie. Dit omvat drie belangrijke evaluatiegebieden waaraan de papers graag een bijdrage leveren.

Beoordeling van Ag. onderwijsprogramma's: Hoe de levering en trajecten van landbouweducatieprogramma's en hun impact op bedrijfsniveau te beoordelen, op boeren, op boerenhuishoudens? Wat kunnen we leren van andere sectoren zoals, beroepsmatig, hoger niveau en postdoctoraal: zijn er maatstaven? Wat zijn de beste vormen en benaderingen voor een dergelijke evaluatie en de ervaringen van praktijkmensen? Welke impact onderwijstrajecten kunnen door landbouwscholen worden toegepast? In hoeverre kunnen evaluatiemodellen worden gebruikt ter ondersteuning van het versterken van de banden tussen scholen en de praktijk?? Hoe kan digitale technologie bijdragen aan de uitvoering en impact van onderwijsprogramma’s?

Beoordeling van Ag. Advies-/uitbreidingsprogramma's: Centraal in het AKIS/AIS-concept staat het idee dat het functioneert door complexe en systemische interacties van vele actoren en infrastructuren.. Als resultaat, het beoordelen/evalueren van advies- of uitbreidingsprogramma's moet zich evenzeer richten op de manier waarop deze complexiteit kan worden vastgelegd en hoe deze de AKIS en verschillende actoren binnen de AKIS kunnen beïnvloeden, maar ook op het programma zelf. Deze behoefte wordt versterkt door het feit dat de meeste programma's of projecten interactie met andere AKIS-actoren nodig hebben om hun eigen doelstellingen te bereiken, resultaten en impact. Hoe worden landbouwadvies-/voorlichtingsprogramma's in deze context beoordeeld?? Bovendien, naarmate we evolueren naar meer interactieve innovatieondersteuning op basis van peer-to-peer-interacties, co-creatie en multi-actornetwerken hoe kunnen we adviescompetenties en prestaties beoordelen? Welke evaluatiebenaderingen/methoden worden gebruikt om de capaciteiten te vergroten om advies- en voorlichtingsmodellen af ​​te stemmen op de werkelijke behoeften van boeren? Hoe worden cliënten betrokken bij het evaluatie-/beoordelingsproces??

Het beoordelen van de capaciteiten van boeren: De basis van alle ontwikkelings- en innovatieondersteunende activiteiten zijn de capaciteiten van klanten/boeren. Als ondersteunende instanties deze capaciteitsvereisten begrijpen, zij kunnen meer op maat gemaakte en gerichte ondersteuning bieden. Ook, nieuwe beleidskaders en landbouwsysteemmodellen vergroten de betrokkenheid van boeren en plattelandsbewoners bij een leerproces. Hoe bewijs van participatie en capaciteitsontwikkeling te verzamelen? Hoe vindt leren plaats? Welke leerroutes kunnen worden geobserveerd? Welke evaluatiemodellen kunnen groeiende boeren ondersteunen’ attitudes en capaciteiten voor een betere empowerment/eigenaarschap binnen innovatieprocessen? Hoe betrekken we degenen die niet regelmatig of formeel betrokken zijn bij voorlichtings- en onderwijsdiensten?? Zijn er succesverhalen die een meer proactieve aanpak kunnen aanmoedigen??