Thema's van conferentiesessies

DIGITALE AANBIEDING VAN ADVIES EN ONDERWIJS: WAT HEBBEN WE GELEERD VAN DE VERSTOORDE NORM?

Het op afstand geven van advies en leren is als gevolg van Covid versneld 19. We zijn geconfronteerd met de uitdagingen van beperkte bewegingen en bijeenkomsten en hebben veel nieuwe digitale interfaces geadopteerd. Hebben we mensen achtergelaten?? Hoe zit het met moeilijk bereikbare boeren?? Hoe denken studenten/boeren over levering op afstand/virtueel?? Laat adviseurs en docenten zich aanpassen aan de technologie, Beschikken zij over de benodigde competenties/vaardigheden?? Is leren/bijleren op afstand effectief?? Zijn er problemen met de toegang tot leren op afstand?? Blijven boeren achter? Adviseurs/opleiders? studenten? Wat leren we over de competenties die zij nodig hebben om leren op afstand te faciliteren?? Wat zijn de implicaties voor de toekomstige verstrekking van advies/onderwijs?

DE Evoluerende ROLLEN VAN ADVISEURS EN EDUCATOREN BIJ HET ONDERSTEUNEN VAN HET LEREN

In tijden van nieuwe maatschappelijke verwachtingen en ecologische uitdagingen, Boeren moeten bestaande vaardigheden behouden en nieuwe verwerven om hun boerderij duurzaam te verbeteren. Ook boerengemeenschappen veranderen: hoger onderwijs, grotere boerderijen, meer medewerkers, nieuwe deelnemers… Vandaar, als adviseurs en opleiders, ze zullen meer nodig hebben dan een technisch specialist, maar ook iemand die peer-to-peer leren faciliteert, het verwerven van nieuwe vaardigheden en competenties, en het creëren van nieuwe verbindingen en netwerken binnen uitgebreide waardeketens, gedurende de hele carrière van de boer. De rol van landbouwadviseurs en -opleiders zal daarom evolueren om te reageren op de steeds complexere uitdagingen uit de praktijk. Ook, diensten worden nu geleverd door een zeer breed scala aan organisaties. Op zijn beurt, het beroep, organisaties en grenzen van adviesactiviteiten zijn onderwerp van discussie tussen boerenvertegenwoordigers, adviseurs, en beleidsmakers.

Hoe geven adviseurs en docenten dergelijke veranderingen vorm en beheersen ze deze?? Hebben zij nieuwe competenties nodig om het streven naar duurzaamheid te ondersteunen?? Krijgen zij voldoende ondersteuning op bijvoorbeeld digitaal gebied?, sociale innovatie, mede-ontwerp, interactieve innovatie, Living Labs…? Hoe kunnen ze het verwerven van zachte vaardigheden en leiderschapsvaardigheden versnellen om boeren te helpen de overstap te maken naar duurzamere productie- en bedrijfsmodellen? Welke nieuwe benaderingen en inzichten voor levenslang leren van adviseurs en docenten ontstaan ​​er?? Welk beleid, Er zijn programma's en instrumenten beschikbaar of nodig om adviseurs en docenten te ondersteunen, hoe effectief en efficiënt zijn ze in dit opzicht?? Wie levert de training voor adviseurs en doelstellingen en inhoud voor docenten? Wat zijn de effecten van certificeringsprogramma’s uitgevoerd door publieke actoren of door beroepsverenigingen van adviseurs? (bijv. CECRA, enzovoort.)? Wat is de invloed van de structuur van het dienstenaanbod en de verhoudingen tussen organisaties (concurrentie, netwerken, R&D-projecten) over de kwaliteit van de dienstverlening?

LEVENSLANG LEREN. AANMOEDIGEN EN FACILITEREN VAN CONTINU LEREN EN ONTWIKKELING VAN INDIVIDUEN OP HET PLATTELAND, HUISHOUDEN, EN GEMEENSCHAPPEN

De traditionele benadering van onderwijs moet evolueren van een geconcentreerde periode aan het begin van een carrière naar een periode waarin alle belanghebbenden op het platteland hun hele leven gebruik kunnen maken van onderwijs.. Welke voorbeelden of modellen van voortdurende professionele ontwikkeling (CPD) voor boeren bestaat, in verschillende landen? Hoe kunnen docenten hun programma's en leveringsmodellen ontwikkelen om aan de veranderende behoeften te voldoen? Hoe kunnen docenten de voordelen van diversiteit en inclusie ten volle benutten bij de ontwikkeling van hun aanbod? Hoe kunnen boeren het soort onderwijs of advies krijgen dat ze nodig hebben, op het moment dat ze dat nodig hebben? Hoe zorgen we ervoor dat we het type onderwijs bieden dat zij nodig hebben, en ook onderwijs dat commercieel populair kan zijn? Hoe kunnen docenten en adviseurs helpen bij het delen van kennis en innovatie binnen de landbouw tijdens generatiewisselingen?

Kunnen we de dualiteit/scheiding tussen voorlichting en onderwijs verder verkleinen?? Hoe kunnen we een naadloze ervaring voor boeren creëren, zodat ze gedurende hun hele loopbaan contact houden met adviseurs en docenten? Zijn er nieuwe structuren nodig om deze geïntegreerde levering van kennis en vaardigheden gedurende tientallen jaren te ontwikkelen?? Zullen er nieuwe arena’s ontstaan ​​voor dit leren?? How can communities of learning be encouraged and facilitated within the agricultural knowledge networks?

EVALUATION AND IMPACT ASSESSMENT OF AG. EDUCATION AND INNOVATION SUPPORT MODELS

Assessing agricultural education programmes delivery, pathways and their impacts within the AKIS and at farm level is fundamental to support agricultural development and innovation. This includes three main areas of evaluation to which the papers are welcome to contribute.

Assessing Ag. education programmes: How to assess agricultural education programmes delivery and pathways and their impacts at farm level, on farmers, on farm households? What can we learn from other sectors such as, vocational, higher level and post graduate: are there benchmarks? What are the best forms and approaches to such evaluation and experiences from practitioners? What impact education pathways can be applied by agricultural schools? To what extent can evaluation models be used to support the strengthening of links between schools and practice? How can digital technology contribute to the delivery and impact of education programmes?

Assessing Ag. Advisory/extension programmes: At the centre of the AKIS/AIS concept is the idea that it functions by a complex and systemic interactions of many actors and infrastructures. Als resultaat, assessing /evaluating advisory or extension programmes needs to focus as much on how to capture this complexity and how they can influence the AKIS and different actors within the AKIS as much as on the programme itself. This need is amplified by the fact that most programmes or projects need interaction with other AKIS actors to achieve their own objectives, outcomes and impacts. How are agricultural advisory/extension programmes being assessed in this context? Bovendien, as we move towards more interactive innovation supports based on peer to peer interactions, co-creation and multi actor networks how can we assess advisory competencies and performances? What evaluation approaches/methods are used to enhance capacities to tailor advisory and extension models to the actual needs of farmers? How are clients included in the evaluation/assessment process?

Assessing farmers capacities: The basis of all development and innovation support activities is the capacities of clients/farmers. If support agencies understand these capacity requirements, they can provide more tailored and targeted support. Ook, new policy frameworks and farming systems models are boosting engagement of farmers and rural residents in a process of learning. How to capture evidence of participation and of capacity development? How does learning take place? Which learning pathways can be observed? Which evaluation models can support increasing farmers’ attitudes and capabilities for better empowerment/ownership within innovation processes? How do we engage those who are not regularly or formally involved with extension and education services? Are there success stories which can encourage a more proactive approach?